Stephanie over… 20 weken echo & gender reveal

Toen wij voor de eerste keer zwanger waren, wilde ik het geslacht niet weten. Mijn man mocht het best weten, als hij maar niets tegen mij zei. Met oud en nieuw hadden we een feest en zei een buurvrouw: “nu maar hopen dat je het niet gelijk ziet op de echo” en dat zette me aan het denken. Wilde ik het echt niet weten of wilde ik het niet weten omdat ik dat zo altijd voor ogen had?

Oké, ik wil het toch weten!
In de eerste week van januari hadden we de 20-weken echo. Mijn man haalde me op en in de auto zei ik tegen hem dat ik het toch ook wel wilde weten, maar… dan wilde ik wel dat we het voor onszelf hielden. Ik had namelijk al van de daken geschreeuwd dat ik het echt niet wilde weten. Eenmaal daar, hoorde we dat we in verwachting waren van een dochter. Toen ik dat wist, wist ik ook dat ik het niet nog 20 weken voor me zou kunnen houden.

We reden naar mijn schoonouders en lieten trots de echo’s zien. Daarop was aangegeven dat ze een meisje is. Ze waren heel blij met hun “poppetje”. Zij hebben al twee kleinzoons, dus dit werd hun eerste kleindochter. Diezelfde avond of de avond erop reden we naar mijn moeder. Zij was ook helemaal euforisch. Daarna hebben we het aan onze beste vrienden laten weten en toen mocht het algemeen bekend worden.

Surprise
Nu we zwanger zijn van de tweede, wisten we allebei dat we het geslacht wilde weten. Op ons huwelijksjubileum komen ieder jaar onze ouders, mijn schoonzus met gezin en mijn opa en oma wat drinken met een gebakje. Ik had bedacht dat een gender reveal taart een leuke verrassing zou zijn. Ons huwelijksjubileum was dit keer eerder dan dat we de 20-weken echo hadden, dus had ik een afspraak gemaakt bij de verloskundige voor een geslachtsecho. Deze hadden we zo laat mogelijk, zodat het geslacht het beste zichtbaar zou zijn.

It’s a….GIRL!
De echo werd gemaakt en ze zat gelijk goed. Mijn man zag gelijk het geslacht, maar de verloskundige wilde de spanning denk ik opbouwen. Prachtig om te zien hoe het hoofdje, de armpjes en beentjes gevormd zijn, maar wat was het geslacht? Uiteindelijk kwam het hoge woord eruit, we krijgen een dochter. Ik was helemaal blij, want ik zag mezelf al helemaal als meisjesmoeder.

En toen werd het lastig, we zagen bijna iedereen in die 3 dagen die volgde en ik bleef met een stalen gezicht volhouden dat ik dacht dat we een jongen kregen. En dat dacht ik ook, net als bij Paige, dus die symptomen waren hetzelfde.

Gender reveal time
Zondag hadden we iedereen over de vloer en iedereen zat lekker in de tuin met koffie of thee. Mijn man liep voor me en ik kwam met de taart achter hem aan. Iedereen werd enthousiast en misschien ook wat zenuwachtig. Ik was het in ieder geval wel! Toen bedacht ik me dat ik nog even de bordjes moest halen, er was nog geen spanning genoeg haha. Toen ik de taart aansneed, bleef de kleur niet aan het mes hangen door de witte botercrème aan het einde van de taart. Toen mijn man het stuk uit de taart haalde, kwam de kleur tevoorschijn. Een en al geluk rond de tafel, behalve bij Paige die schrok van de enthousiaste reacties.

20 weken echo
Onlangs hadden we ook onze 20-weken echo. Ik vond het spannend, want ondanks dat we een goede uitslag hadden van de NIPT, is het toch best een dingetje. De dag ervoor bedacht ik me dan onze ouders allemaal vrij waren, dus hebben we hen gevraagd om mee te gaan. Onze dochter was bij de gastouder. Ook al zouden we slecht nieuws krijgen, dan zouden zij toch de eerste zijn die dit te horen kregen. Toen zij zwanger waren, hadden ze nog niet zulke uitgebreide echo’s. Het hele lichaam van de baby werd nagekeken en alles wat goed. Ze heeft een “normale afwijking”, dit houdt in dat het bij babies kan verschillen maar dat het niets is om ons zorgen over te maken. Misschien kan je het beter zien als verschil. Onze ouders zagen de verschillende bloedstromen maar bovenal was dit de eerste “live” ontmoeting met hun tweede kleindochter.

Geef een reactie

CommentLuv badge